او زنده شد...

پائیز می آید آفتاب ِ مورب می تابد بر ابتدای من و این انتهای بودن است تو آمدی در آخرین روزهای تابستان و آمدنت زادروز پائیز می شود و به رخ همه می کشد زادروز عشقمان را دوباره نیستی و خودم را جا می گذارم از هر چه هست تهی می شوم و ساده و تو چقدر در من پر میشوی و زاده های ای پائیز ، ای پائیز عزیز ! عشقمان را دوباره تکرار کردی آفتاب ِ مورب ، غروب دریایش ، لحظه های یکتایش کسی جز تو مرا نمی فهمد و من چقدر دلتنگ توام بوی مهر آمده نه فقط برای ما که برای همه بوی مهر آمده یعنی این انتهای نبودن است!؟ پی نوشت یک : من دوباره هستم. پی نوشت دو : شهریوری پاییزی...